نیروهای شرکت کننده در نبرد

·       بدنه نیروهای پیاده شده را سربازان لشکر دوم کانادا تشکیل می دادند. این لشکر شامل 3 هنگ پیاده، 1 هنگ زرهی و یک گروه ضدهوایی بود.

·        50 رنجر آمریکایی -متعلق به گردان اول رنجر- نیز در عملیات شرکت داشتند و این تهاجم اولین عملیاتی بود که آمریکایی ها با اشغالگران اروپا وارد کارزار مستقیم می شدند.

·       هنگ سوم کماندوی نیروی زمینی.

·       هنگ چهارم کماندوی نیروی زمینی.

·       20نفر از افراد هنگ دهم کماندوی بین المللی افراد این هنگ بیشتر شامل یهودیان آلمانی زبان بود که به بریتانیا مهاجرت کرده بودند.

·       هنگ الف کماندوی تفنگداران دریایی برای پشتیبانی لشکر دوم پیاده کانادا.

محدوده ای که باید مورد هجوم قرارمی گرفت به 6 ناحیه تقسیم شده بود و تسخیر هر ناحیه –طبق جدول زیر-  برعهده یک یا دو واحد گذاشته شده بود:

نیرو

ساحل

هدف

هنگ سوم کماندو

ساحل زرد(غرب)

برنوال/ آتشبارگوبلز- ولویل-سور-مر

هنگ سلطنتی کانادا

ساحل آبی

پویز/ آتشبار رومل

هنگ اسکاتلندی اسکس

هنگ چهاردهم زرهی کانادا

ساحل قرمز

دیپ

هنگ پیاده سبک سلطنتی هامیلتون

ساحل سفید

دیپ

هنگ ساسکاچوان جنوبی

هنگ کامرون کوهستانی ملکه

ساحل سبز

پورویل

هنگ چهارم کماندو

ساحل نارنجی(شرق)

واستریوال-کیوبرویل/ آتشبار هس

نقشه ای از نیروهای عمل کننده و محل تهاجم هرگروه

 ناوهای شرکت کننده در عملیات:

·       8 فروند ناوشکن، 1 فروند قایق توپدار، ناوگان نهم مین یاب، ناوگان سیزدهم مین یاب، 9 فروند کشتی پیاده کردن نیرو، 12 فروند قایق موتوری مسلح، 4 فروند قایق مسلح بخاری و 20 فروند قایق بزرگ( 7 فروند از کشتی های این ناوگان متعلق به حکومت فرانسه آزاد تحت فرمان مارشال دوگل بودند).

هواپیماهای متعلق به نیروی هوایی سلطنتی  که قرار بود پشتیبانی هوایی حمله را تامین کنند:

·       48 اسکادارن اسپیت فایر

·        8 فروند اسکادران هاریکن

·        2 اسکادران موستانگ

·        3 اسکادران تایفون

·        2 اسکادران بریستول بلنهایم

·        1 اسکادران بوفایتر

·        1 اسکادران بوستون

·        5 اسکادران بمب افکن بوستون

·        4 اسکادران بمب افکن بی-17 و 3 اسکادران اسپیت فایر از هوانیروز آمریکا نیز در عملیات شرکت داشتند.

نیروهای مدافعین در ساحل دیپ:

·       لشکر 302 پیاده نظام جمعی ارتش چهاردهم که این لشکر از 3 هنگ پیاده، 1 هنگ توپخانه، 1 گردان شناسایی، 1گردان شناسایی و 1 گردان مهندسی رزمی تشکیل شده بود.

·       آتشبارهای 216، 813، 770/2 (گوبلز) و یک گروه ضدهوایی سنگین که در ساحل  مستقر شده بودند.

·       هنگ 676 پیاده از لشکر 332 پیاده، لشکر دهم زرهی و 1 هنگ پیاده اس اس نیز در دسترس بودند که وارد درگیری نشدند.

واحدهای لوفت وافه که در عملیات شرکت کردند:

·       وینگ2 جنگنده

·       وینگ 26 جنگنده

·       وینگ 2 بمب افکن

·        گروه دوم از وینگ 40 بمب افکن

·        یک گروه هواپیمای شناسایی.

بیشتر جنگنده های آلمانی، شکاری های جدید فوکه ولف 190 و بمب افکنهایشان عمدتا دورنیر217 بودند.

بر روی کاغذ، متفقین بر آلمانها برتری عددی داشتند. اما این تنها قسمتی از داستان بود. برخلاف نبرد بریتانیا، اینبار هواپیماهای متفقین باید عرض کانال مانش را می پیمودند و برای انجام ماموریت خود سوخت و در نتیجه زمان کمی در اختیار داشتند. اما هواپیماهای آلمانی از فرودگاه های نزدیکتری پرواز می کردند و می توانستند در هنگام نیاز برای تجدید سوخت و مهماتشان به فرودگاه ها بازگردند. در طی عملیات، این مسئله برتری عدی هواپیماهای متفقین را تحت شعاع خویش قرارداد.


رهسپاری

روز 18 آگوست، آخرین روز مناسب از نظر جذر و مد برای عملیات متفقین بود. در 17 آگوست، 24 کشتی مخصوص پیاده کردن نیرو( Landing Ship) بر روی عرشه هایشان تانکهای جدید چرچیل را قرار داده بودند. 60 اسکادران جنگنده به همراه 7 اسکادران جنگنده بمب افکن و بمب افکن در پایگاه هایشان آماده بودند. قسمت عمده ای از پوشش هوایی توسط جنگنده های اسپیت فایر صورت می گرفت. سنگین ترین توپهایی که در دریا بود، توپهای 4 اینچی ناوشکنها بود که به همراه قایقها و کشتی های کوچکتر حرکت می کردند. در شب 18 آگوست، 252 فروند کشتی سربازان و تجهیزاتشان را بارزدند و از 4 بندرجنوبی بریتانیا به راه افتادند. آنها در پشت سر کشتیهای مین روب و در سکوت رادیویی حرکت می کردند. در ساعت 3بامداد 19 آگوست، آنها به 8 مایلی ساحل دیپ رسیدند درحالیکه ظاهرا هنوز کشف نشده بودند.

کاروان دریایی متفقین در حال حرکت به سمت بندر دیپ

دود استتار تولید شده توسط کشتی های بریتانیایی

یورش

تهاجم به خوبی آغاز شد. 5000 مرد در ساعت 3:30 در درون لندینگ کرافتهایشان بودند و 5 دقیقه بعد به سوی ساحل به راه افتادند. سپس مشکلات آغازشدند. قایقها باید در یک ستون پشت سر قایقهای توپدار به راه می افتادند. قایقهای هنگ سلطنتی کانادا پشت سر یک قایق توپدار اشتباه ردیف شدند که بدین معنی بود که آنها به ساحلی اشتباه می روند. در تاریکی شب، 20 دقیقه طول کشید تا این اشتباه برطرف شود. سپس قایق توپداری که هنگ سوم کماندو را به برنوال هدایت می کرد ناگهان از میان 5 قایق مسلح آلمانی سردرآورد. در پی تعقیب و گریز، قایق توپدار از بین رفت و 20 قایق پشت سرش بدون آتش پشتیبانی ماندند. در طی این مدت، 20 قایق نامبرده در تاریکی با مهارت پراکنده شدند. به هرحال، برای آلمانی هایی که در ساحل بودند محال بود که صدای تیراندازی را نشنوند. حمله ای در برنوال بر علیه آلمانی ها انجام نشد و غافلگیری از بین رفت. فرمانده آلمانی پیامی به مرکز فرستاد که منجر به فرمان "آماده باش جنگی" در پادگان دیپ درست 45 دقیقه قبل از پیاده شدن کانادایی ها شد.

به هرحال، یکی از قایقهای هنگ سوم کماندو توانست بدون ایجاد سروصدا به ساحل برسد و 20 سرباز داخل آن توانستند آتشبارگوبلز را پاکسازی کنند. چون این سربازان تنها به سلاح های سرد مسلح بودند نتوانستند توپها را از بین ببرند و در نتیجه به شکار خدمه توپها پرداختند.

از سوی دیگر افراد هنگ چهارم کماندو اهدافشان را در ساحل نارنجی نابود کردند. بیشتر افراد آن سالم به وطن بازگشتند و حمله آنها الگویی برای طرح حملات آبی-خاکی آینده شد.

 

یک سرباز آلمانی در حال حرکت از میان کشته شدگان متفقین. قسمت پشت یک دستگاه تانک چرچیل در سمت چپ تصویردیده می شود.

درجای دیگر، صدای تیراندازی، انجام یک حمله را به آلمانها اخطار داد. پیاده شدن در ساحلهای دیگر به صورت یک فاجعه درآمد. هنگ سلطنتی کانادا در ساحل آبی پیاده شدند که توسط گلوله مسلسلهای آلمانی شخم زده می شد. هنگ؛ 20 دقیقه به خاطر قایق توپدار معطل شده بود و سربازان مجبور شدند تا در نور روز پیاده شوند و  در نتیجه بهایی سنگین پرداختند. از میان 27 افسر و 516 سربازی که در ساحل پیاده شدند؛ تنها 3 افسر و 57 سرباز نجات یافتند. 225 نفر از آنها کشته و 264 نفرشان اسیر شدند. این ساحل تنها توسط 60 سرباز آلمانی دفاع می شد که هیچگاه به نیروی کمکی نیاز پیدانکردند.

در سمت دیگر شهر در پورویل، هنگ کامرون کوهستانی ملکه و هنگ ساسکاچوان جنوبی با تلفاتی اندک در ساحل سبز پیاده شدند. پیشروی آنها به سمت شهر متوقف شد و هر دو هنگ با افزایش تلفات ناچار به عقب نشینی شدند. شجاعت خدمه لندینگ کرافتها اجازه داد تا 341 نفر نجات پیدا کنند. 141 نفر از افراد این دو هنگ کشته و بقیه آنها اسیر شدند.


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات