چهارشنبه 22 مهر 1394

کانال رسمی سایت در تلگرام

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    

به ما در تلگرام بپیوندید : @HistoryPlace



https://telegram.me/HistoryPlace


یکشنبه 25 تیر 1396

حمله ژاپن به «شبه جزیره هندوچین»

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


16 جولای سال 1941، نیروهای ژاپنی تحت شعار آزاد كردن آسیا از دست غرب استمعارگر به شبه جزیره «هندوچین» حمله ور و در خاك ویتنام، تایلند و كامبوج پیاده شدند. در آن زمان جز قسمتی از تایلند امروز كه اسما استقلال داشت مابقی «هندوچین» در تصرف انگلستان و فرانسه بود. شهر سایگون یازده روز بعد به دست نیروهای ژاپن افتاد. تایلند نه تنها در برابر ژاپن خصومت نشان نداد بلکه عملا متحد آن دولت شد. ژاپنی ها در تصرف برمه (میانمار) که هندوچین انگلستان خوانده می شد با مقاومت انگلیسی ها و عمدتا نظامیان هندی وابسته به دولت لندن رو به رو شده بودند.


یکشنبه 25 تیر 1396

قیام «اوگوستو ساندینو» در نیكاراگوئه

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


Augusto Calderon Sandino
«اوگوستو ساندینو Augusto Calderon Sandino» كه قیام خودرا از سال 1926 بر ضد حكومت راستگرایان نیكاراگوئه آغاز كرده بود از 16 جولای 1927 جنگ با تفنگداران دریایی آمریكا را كه از سوی این دولت برای دفاع از منافع آمریكائیان و كمك به دولت راستگرایان به آن سرزمین فرستاده شده بودند آغاز كرد. در این زد و خوردها به تفنگداران آمریكا تلفات نسبتا سنگین وارد آمد.
    ساندینو به مبارزه مسلحانه خود تا 1934 ادامه داد كه در این سال ژنرال ساموزا رئیس راستگرای دولت نیگاراگونه به نیرنگ متوسل شد و اورا به مذاكره و حل اختلاف از راه مسالمت دعوت كرد. ساندینو پذیرفت و با پای خود به سوی دام شتافت و كشته شد.
    پیروان افكار ساندینو دنباله كارش را گرفتند و در سال 1978 آن را شدت دادند كه منجر به فرار آخرین ساموزا از نیكاراگوئه و قتل او در تبعید شد و حكومت به دست ساندینیست ها افتاد و .... اورتگا رئیس جمهوری کنونی نیکاراگوئه یک ساندینیست است.



رضاشاه
روزنامه های آلمان در شماره های 15 جولای 1941 خود (شش هفته پیش از تعرض نظامی انگلستان و شوروی به ایران) و به گمان اینکه هشدار آنها به گوش رضاشاه برسد نوشته بودند كه انگلستان علیه ایران دست به توطئه چینی زده و دولت تهران نباید فریب اظهارات «اسمیرنوف» سفیر دولت مسکو و «ریدرز بولارد» سفیر دولت لندن را بخورد كه شایعه احتمال حمله نظامی به ایران را دروغ و نادرست اعلام كرده بودند. این روزنامه ها (ظاهرا به اشاره دولت برلین) افزوده بودند كه انگلستان در حال انتقال نیروی نظامی از هند به مرزهای غربی ایران (مرزهای عراق با ایران) است و چرچیل این موضوع (اقدام خود) را به روزولت رئیس جمهور امریكا هم خبر داده است. (آمریکا هنوز وارد جنگ جهانی دوم نشده بود). روزنامه های آلمان به ایران هشدار داده بودند که برای برخورد با وقایع آتی، خودرا آماده كند و افزوده بودند که مسکو و لندن نیروی قابل ملاحظه برای مصاف با ایران را ندارند زیرا که واحدهای شوروی در زیر ضربات آلمان قراردارند و نظامیان انگلستان در منطقه مدیترانه و شمال آفریقا درگیر هستند. 
     هدف روزنامه های آلمان، اطلاع یافتن رضاشاه پهلوی بود تا چشم و گوش خود را باز كند، آماده باش نظامی اعلام و مراقب اطرافیان و مقامات دولتی و نظامی باشد و افراد مورد سوء ظن را، ولو موقتا، كنار بگذارد. از آنجا كه رضا شاه سازمان اطلاعاتی وفادار و مستقل از دولت نداشت و زبان دیگری را (جز پارسی) نمی دانست، و تنها از طریق مقامات دولتی مربوط از نوشته های مطبوعات سایر كشورها ـ آن هم به اختصار آگاه می شد، آن هشدار ـ عمدا و یا سهوا ـ به گوش او نرسید كه ایران قربانی خیانت چند نظامی ارشد و دولتمرد شد و بدون مقاومت چشمگیر به اشغال نظامی بیگانه درآمد كه آثار این اشغال ادامه داشته است. به نوشته افرادی که در طول تبعید رضاشاه در جزیره ای در اقیانوس هند و نیز آفریقای جنوبی اظهارات و خاطرات اورا شنیده و نقل کرده اند، وی بی اطلاع بودنش از هشدار روزنامه های آلمان را بیان کرده و گفته بود که اگر از این هشدار اطلاع حاصل کرده بود مراقبت بیشتری می کرد و سرگردهارا در فرماندهی لشکرها و تیپ ها بر جای ژنرالها می نشانید که آلودگی سیاسی نداشتند.
     دستگاههای اطلاعاتی وقت عبارت بود از رکن دوم ستاد ارتش (اطلاعات ارتش) و اطلاعات شهربانی (پلیس). رئیس اطلاعات ارتش (رکن ـ 2) یکی از مقاماتی بود که در شهریور 1320(بدون اطلاع شاه وقت) دستور محرمانه مرخص شدن نظامیان از پادگانهارا صادر کرده بود، حال آنکه که رضاشاه فرمان بسیج و آماده باش و دفاع داده بود.
     محمدرضاشاه (پهلوی دوم) با توجه به این ضعف پدر، از آغاز دهه 1970 برای این كه خود مستقیما در جریان لحظه به لحظه تحولات جهان قرار داشته باشد، یك گیرنده اخبار اسوشیتدپرس را در دفتر کارش نصب كرده بود و دائما به آن سر می زد، ولی این كار نه تنها وقت اورا گرفته بود بلكه برخی از اوقات باعث ترس و دو دل ساختنش از تحولات شده بود و تصمیمگیری هایش را به تاخیر می انداخت. قبل از دهه 1970، شاه از طریق بولتن های ویژه آژانس پارس و یا ارسال اصل اخبار واصله از طریق این خبرگزاری به کاخ سلطنتی آگاه می شد. ارسال اخبار روز سایر کشورها از مجاری وزارت امور خارجه، سریع و به موقع نبود. شاه بارها نسبت به دقت کار مترجمان اخبار آژانسها تردید نشان داده و جریان را به مسئولان امر گوشزد کرده بود.


صلیبیون اروپایی 15 جولای سال 1099 میلادی (و درجریان نخستین جنگ صلیبی First Crusade) در بیت المقدس (اورشلیم) بر كلیسای رستاخیر مسیح (Church of the Holy Sepulchre) دست یافتند و به هدف دیرین خود كه تربت عیسی دردست مسیحیان باشد رسیدند. 18 اكتبر سال 966 میلادی این قدیمی ترین كلیسا (كه اینك مقرّ اسقف ارتدكس بیت المقدس است) به دستور طارق معروف به «حاكم بامرالله» سلطان مصر و سوریه ویران شده بود و این اقدام، خشم مسیحیان اروپایی را برانگیخته بود كه بهانه لشكركشی ها و جنگهای صلیبی قرار گرفت. 
     صلیبیون اروپایی (First Crusade) در سر راه خود به فلسطین، 21 می 1097 قلیج ارسلان حکمران سلجوقی بخشی از آناتولیا (ترکیه امروز) را شکست داده بودند (نبرد Dorylaeum). قلیج بتازگی از اصفهان بازگشته و برجای پدرش سلیمان اوغوز نشسته بود. ملکشاه سلجوقی قلیج را شش سال در اصفهان به صورت گروگان نگهداری می کرد تا پدرش گردنکشی نکند. قلیج پس از مرگ ملکشاه در 1092 میلادی به آناتولی بازگشته بود که گرفتار تعرض صلیبیون شده بود. 
    صلیبیون اروپایی پس از شکست دادن قلیج ارسلان، به سوی آنتیوک Antioch که در نیمه راه قسطنطنیه (استانبول) به اورشلیم (بیت المقدس) قراردارد و از 1082 میلادی در دست سلجوقیان بود رهسپار شدند و از بیستم اکتبر 1097 این شهر بزرگ و معروف را محاصره کردند که هشت ماه طول کشید و در سوم ژوئن 1098 سقوط کرد و از دست کربغا (کوربقا) Kerbogha Beg حاکم سلجوقی موصل هم برای پس گرفتن شهر کاری برنیامد. صلیبیون بسیاری از ساکنان شهررا کشتند و سپس راهی بیت المقدس شدند. (آنتیوک در قرن چهارم پیش از میلاد به تصمیم سلوکوس Seleucus 1 Nicator یکی ازجانشینان اسکندر در کنار رودOrotes و در حاشیه خلیج اسکندرون ساخته شد و یکی از چهار شهری بود که سلوکوس در سوریه بزرگتر ساخته بود. این شهر سپس 9 قرن عملا میدان جنگ دو امپراتوری ایران و روم بود. اعراب مسلمان در سال 637 میلادی آن را که در دست روم شرقی بود متصرف و به «انتاکیه» تغییر نام دادند و از آن پس به میدان جنگ امپراتوری اسلامی و امپراتوری روم شرقی تبدیل شد. ارمنیان نیز که سرزمین شان چند برابر امروز بود چند بار حاکم بر آنتیوک شده بودند. این شهر از 1082 به مدت 14 سال در دست سلجوقیان قرارداشت که در ژوئن 1098 به دست صلیبون افتاد و سپس مملوک (حکمرانان مشترک مصر و سوریه) و بعدا امپراتوری عثمانی بر آنتیوک حکومت کردند. انتیوک که در قرون قدیم و وسطی بیش از نیم میلیون جمعیت داشت به سبب ضایعات جنگها و زلزله های متعدد ازجمله زمین لرزه های شدید و ویرانگر سال 526، 29 نوامبر 528، 31 اکتبر 588 و ... و طغیان رودخانه مجاور شهر جمعیت خودرا از دست داد و کوچک شده است. خسروانوشیروان، شاه ساسانی ایران در سال 538 میلادی شخصا از شهر آنتیوک که در تصرف ایران بود دیدارکرد. پیش از او، شاپور یکم در سال 256 میلادی به آنتیوک رفته بود).
     پیش از رسیدن صلیبیون به بیت المقدس، فاطمیون مصر آن شهر را از دست ترکان خارج ساخته و آماده دفاع شده بودند. محاصره بیت المقدس از هفتم ژوئن 1099 تا بعد از ظهر 15 جولای (39 روز) طول کشیده بود و پیش از رسیدن نیروی کمکی فاطمیون (مصر) به فرماندهی الافضل، شهر سقوط کرده بود.
    صلیبیون سپس ضمن غارت بیت المقدس، همانند آنتوک (انتاکیه) ساکنان مسلمان و یهودی آن شهر را تا توانستند کشتند. همه نیروهای فاتح بیت المقدس از 12 هزار پیاده و 1250 سوار تجاوز نمی کرد. اعراب مناطق مجاور به دلیل عدم رضایت از ترکان حاضر به جلوگیری از این نیرو نشده بودند و پس از افتادن شهر به دست فاطمیون (اخراج ترکان توسط نیروهای اعزامی از مصر و سوریه)، برای دفاع از بیت المقدس (قدس) در برابر حمله قریب الوقوع صلیبیون، دیگر خیلی دیر شده بود.
    صلیبیون پس از تصرف بیت المقدس و انتخاب یک پادشاه مسیحی برای آن، به جلوگیری از نیروهای مصری ـ سوری به فرماندهی الافضل رفتند و او را مجبور به بازگشت به مصر کردند.
     كلیسای رستاخیز كه در قرن چهارم میلادی توسط كنستانتین امپراتور وقت روم مرمت شده بود، در سال 614 میلادی به تصرف ژنرال «شهربراز» اسپهبد ایرانی درآمده كه وی صلیب اصل را (صلیبی كه مسیح بر آن مصلوب شده بود و مسیحیان رومی در جنگهای بزرگ آن را به عنوان نماد پیروزی با خود می بردند) به تیسفون منتقل كرده بود. صلاح الدین ایوبی حكمران كُردتبار مصر و سوریه (متولد در تكریت) كه در تاریخ به جوانمردی مشهور است این كلیسا و شهر قدس را در سال 1186 میلادی از صلیبیون پس گرفت ولی به آن آسیب نزد و اجازه داد كه مسیحیان و از جمله مسیحیانی كه از اروپا به آنجا مهاجرت کرده بودند در آن شهر باقی بمانند و زندگی كنند. شهر قدس (بیت المقدس) و كلیسای رستاخیز در سال 1244 میلادی به تصرف امیران ترك (سلجوقی ـ خوارزمشاهی) درآمد و بعدا تا اواخر جنگ جهانی اول در كنترل عثمانی بود كه از این زمان به دست انگلیسی ها افتاد و ....
مسیر نخستین لشکرکشی صلیبیون به فلسطین (First Crusade


شنبه 24 تیر 1396

«مارسییز» سرود ملی فرانسه

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


Rouget de Lisle
15 جولای سال 1795مجلس ملی فرانسه سرود «مارسییز Marseillaise» را كه 3 سال پیش از آن توسط «روژه دولیسrouget de lisle» ساخته شده بود، سرود ملی این كشور اعلام کرد که قانون شده است. 
    روژه دولیس كه در ارتش انقلاب فرانسه « یك سرباز داوطلب » بود شعر و آهنگ این سرود را در یك روز (25 آوریل 1792) در استراسبورگ به منظور تشویق سربازان و تهییج آنان كه عازم منطقه «راین» برای جلوگیری از حمله ارتش آلمان به فرانسه بودند ساخته بود و چون داوطلبان بندر مارسی هنگام بازگشت از آلمان به پاریس، آن را می خواندند به «مارسییز» معروف شد. ترجمه مضمون ابیات آغازین این سرود جاویدان از این قرار است: اجازه دهید فرزندان وطن دراین روزهای پرشكوه، پرچم خونین انقلاب را در اهتزاز داشته باشند. جباران و ظالمان برضد ما هستند. هموطنان سلاح بردارید. خون ما باید این سرزمین را سیراب كند. عشق مقدس به وطن. آزادی، آزادی ....



در جولای سال 307 میلادی (نیمه اول این ماه و احتمالا چهاردهم جولای) هرمز دوم، شاه ساسانی ایران اجازه داد كه تصویر بانوی او بر سكه ضرب شود. هرمز دوم كه «تاریخ» او را به عنوان «عادل و نیک نفس» مورد قضاوت قرار داده است و هفت سال و چهار ماه سلطنت كرد، نخستین شاه ایران بود كه سكه با تصویر شهبانویش ضرب و به جریان گذارد. شهرت فروتنی و باگذشت بودن هرمز دوم از زمانی وارد تاریخ شده است كه وی پس از كناره گیری پدر بیمارش «نرسی» از سلطنت و به شاهی رسیدنش، تا زمانی كه پدر زنده بود اجازه نداد كه اورا به عنوان «شاه» خطاب كنند.
     «نرسی» در سال 302 میلادی پس از این كه شنید یك واحد از ارتش ایران (نظامیان اَرمنی ارتش ایران) مورد شبیخون رومیان قرارگرفته و متحمل تلفات شده بودند از فرط اندوه بیمار شده بود و همان روز، پس از ده سال پادشاهی، به سود پسرش ـ هرمز كناره گیری كرده بود. نرسی قبلا و در جولای 297 میلادی ارتش روم به فرماندهی گالریوس را در منطقه فرات شمالی (سوریه امروز) شكست و فراری داده بود و چون پیش بینی حمله مجدد را تا سالها نمی كرد، نیمی از ارتش را روانه شمال شرقی كشور (منطقه فرارود) كرده بود كه گالریوس از فرصت استفاده کرده به یک یگان ایران مستقر در شمال غربی قلمرو او شبیخون زده، تلفات وارد ساخته و برخی از بستگان شاه را که در قرارگاه این سپاه بودند به اسارت گرفته بود. اختلاف ایران و روم در زمان نرسی هم بر سر ارمنستان بود. 
     هرمز دوم بود كه دادگاههای كیفری ایران را دو مرحله ای كرد و دستور داد كه احكام اعدام، بدون تصویب شخص او اجرا نشوند. هرمز دوم اوایل سال 310 میلادی برای جلوگیری از مهاجرت قبایل عرب به قلمرو ایران در غرب خلیج فارس، به منطقه ای كه امروز ظَهران نامیده می شود (واقع در كشور سعودی) رفته بود كه همانجا درگذشت. وی از طریق جزیره بحرین به آن منطقه رفته بود. در آن زمان، ساکنان غیر ایرانی نژاد سواحل شرقی کشور کنونی سعودی و جزایر مجاور را که جزئی از قلمرو ایران بودند به زبان عربی «بحرین» می خواندند که پس از ورود پرتغالی ها به خلیج فارس، تنها یک جزیره بزرگتر، به آن نام خوانده می شود. تیسفون (واقع در جنوب بغداد) پایتخت ایران به مدت 8 قرن (تا پس از پیروزی مسلمانان عرب در نبرد قادسیه) بود.


جمعه 23 تیر 1396

تصرف زندان باستیل، روز ملی فرانسویان

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


منظره باستیل در روز حمله مردم پاریس (نقاشی)
14 جولای 1789، آزادی طلبان فرانسوی زندان باستیلBastille را كه محل نگهداری زندانیان سیاسی و مخالفان نظام سلطنتی فرانسه بود و به مظهر استبداد شهرت داشت تصرف، زندانیان را آزاد و در ساختمان آتش افكندند. 
    با فتح باستیل، انقلابیون جرات بیشتری به دست آوردند، در کار خود راسخ شدند و انقلاب فرانسه ادامه یافت كه نظام سیاسی ـ اجتماعی نه تنها فرانسه بلكه سراسر جهان را دستخوش دگرگونی ساخت و از آن زمان 14 جولای «روز ملی» فرانسویان و به روز آزادی معروف شده است. 
    در سال 2002 و در جریان مراسم 14 جولای = Bastille Day، ژاك شیراك رئیس جمهور وقت فرانسه از یك توطئه ترور نجات یافت.


جمعه 23 تیر 1396

در باره اختراع دینامیت و «آلفرد نوبل»

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


نوبل
14 جولای سال 1867 مهندس آلفرد نوبل سوئدی كه سال پیش از این «دینامیت» را اختراع كرده بود، قدرت انفجاری آن را به معرض تماشای عموم گذارد.
    «نوبل» كه در 21 اكتبر 1833 در شهر استكهلم در یك خانواده سوئدی صنعتگر و مهندس به دنیا آمده بود تحصیلات خود را در رشته مهندسی، و تخصص شیمی در روسیه به اتمام رساند و دراندك مدتی در 20 كشور به تاسیس شعب كارخانه اقدام كرد.
     آزمایشگاههای كارخانه های او در نیمه دوم قرن 19 موفق به 350 اختراع و طرح تازه شده بودند از جمله ماده منفجره «تی. ان. تی». 
    وی از راه تولیدات شیمیاتی دارای ثروتی چشمگیر شده بود، ولی از آنجا كه احساسی لطیف داشت و دست به قلم بود از این كه ماده منفجره ساخته بود كه ممكن بود در كشتن و تخریب ابنیه از آن استفاده شود دچار نوعی عذاب وجدان و عدم رضایت از خود شده بود و چون چاره ای به نظرش نمی رسید سرانجام تصمیم گرفت كه ثروت خود را وقف دادن جایزه به كسانی كند كه در هرسال بزرگترین خدمت را به بشریت كرده باشند.
     برای این منظور، وی یك موسسه مشترك سوئدی ـ نروژی را مامور این كار كرد و ضمن وصیتنامه ای كه در 27 نوامبر 1895 در پاریس تنظیم كرد همه اموال و درآمد كارخانه های خود را در اختیار آن موسسه قرارداد و در این زمینه برپایه نظر خود طرحی را به موسسه داد. 
    آلفرد نوبل سال بعد در دهم دسامبر 1896 با وجدانی نسبتا آسوده از این عمل خود (تعیین جایزه) درگذشت.
    موسسه اهدای جوایز نوبل از محل دارایی و درامد كارخانه های او پس از تنظیم سازمان و ضوابط مربوط از 27 ژوئن سال 1900 كار خود را آغاز كرد كه این كار ادامه دارد و جوائز سالانه نوبل (گرچه به تدریج به سیاست هم آلوده شده اند) وسیله بزرگی برای تشویق امر پژوهش، تالیف و خدمت بوده است.


جمعه 23 تیر 1396

تعیین سرنوشت دیگران پشت درهای بسته در اروپا!

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


«همایش سیاسی برلین» 14 جولای سال 1878 میلادی مركب از قدرتهای اروپایی وقت قلمرو عثمانی را محدود كرد؛ بوسنی و هرزگوین را به اتریش بخشید، به رومانی استقلال داد، دعاوی عثمانی در قفقاز را به نفع روسیه مردود اعلام داشت و به انگلستان این حق را داد كه جزیره قبرس را به تصرف خود درآورد، آفریقا را تقسیم و سهم هر قدرت اروپایی را معِّین ساخت، کنگو را به پادشاه بلژیک بخشید و ....
     تاریخ نگاران تصمیمات محصول آن همایش را «تعیین سرنوشت دیگران پشت درهای بسته در اروپا» عنوان داده اند. این وضعیت از آن پس نیز هربار به صورتی تکرار شده است.



Darius the Great
جولای سال 513 پیش از میلاد، و طبق محاسبات تقویمی مورخان اروپایی؛ 13 جولای (روزی چون امروز در تیرماه) ارتش ایران نیروهای كنفدراسیون گتائه Getae را در كنار دانوب جنوبی، منطقه داكیه Daci =Dacia (تلفظ انگلیسی: دی شیا = رومانی امروز) شكست داد و سراسر بالكان شرقی را ضمیمه قلمرو ایران ساخت. [بالكان به معنای رشته كوه های جنگلی، منطقه ای است كوهستانی شبه جزیره شكل در جنوب شرقی اروپا، از دریای آدریاتیك تا دریای سیاه.].
     به فرمان داریوش بزرگ، ارتش ایران به فرماندهی سپهبد بغابیش (بغابیشه) برای سركوب سیتی ها از دریای مرمره گذشته و پای به اروپا نهاده بود. حاكمان محلی برای ایستادگی در برابر نیروهای ایران كه مركب از هشتاد هزار تن بودند كنفدراسیون «گتائه» را تشكیل داده بودند كه پس از چند روز نبرد، 13 جولای شكست خوردند و رومانی و مولداوی (مولدوای امروز) تا اوكراین از آن ایران شد. داریوش این پیروزی، و دلیل لشكركشی به اروپا را در كتیبه ای شرح داده و مناطق متصرفه را نام برده است. 
     هرودوت در كتاب چهارم و عمدتا در صفحه 93 این كتاب به شرح جنگ دِی شیا (داكیه) پرداخته و استرابو منطقه مفتوحه ایران در پیروزی داكیه را «دائویDaoi» نامیده است ـ منطقه ای كه رومی ها آن را در جنگهای سال 101 تا 106 میلادی تصرف و سپس «رومانیا» خوانده شده است. مورخان اروپایی نبرد جولای 513 پیش از میلاد در داكیه را از بزرگترین رویدادهای دنیای باستان و نخستین پیشروی نظامی بزرگ و عمیق شرق (آسیا) در غرب (اروپا) بشمار آورده اند.
    داریوش بزرگ دو سال پیش از جنگ «دی شیا = رومانی»، در سال 515 پیش از میلاد كار ساختن تخت جمشید را آغاز كرده بود.


پنجشنبه 22 تیر 1396

شکست کودتای نوژه

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


15 ماه پس از پیروزی انقلاب، 18 در تیرماه 1359 (9 جولای 1980) طرح براندازی نظام اسلامی ایران با توسل به نیروی نظامی (معروف به کودتای نوژه) ـ چند ساعت مانده به آغاز انجام آن، كشف و سركوب شد و ظرف چهار روز ـ تا 22 تیرماه بیش از سیصد تَن به اتهام شركت در آن دستگیر شدند كه بعدا برخی آز آنان از جمله یک سپهبد اعدام شدند.
     طبق گزارش وقت مطبوعات تهران، طراحان نقشه كودتا (براندازی مسلحانه) برای انجام برنامه خود 60 خلبان و سی هواپیما آماده كرده بودند ولی بیشتر خلبانان پیش از رسیدن به پایگاه دستگیرشدند. آنان بعدا به شرط شرکت در جنگ با عراق از مجازات معاف شدند. طرح كودتا، در شب پیش از آغازِ انجام برملا شده بود. نظامیان و کماندوهایی که برای شرکت در اجرای برنامه کودتا، با خودروهای معمولی (غیر نظامی) از تهران عازم پایگاه نوژه (شاهرخی) همدان شده بودند نرسیده به پایگاه دستگیر شده بودند. اسنادی که بعدا انتشار یافت نشان داد که چند ژنرال نظام پیشین (سلطنتی) که عمدتا در خارج از کشور بودند، شاپور بختیار، دولت عراق و مقامات چند کشور دیگر در برنامه ریزی آن براندازی نظامی شرکت کرده بودند. گفته شده است که هزینه مالی انجام برنامه این براندازی را عمدتا بختیار و با گرفتن پول از این فرد و آن دولت تأمین کرده بود.
     دریادار مدنی کرمانی قبلا و پس از شنیدن زمزمه های طرح نقشه براندازی گفته بود که اینان با بمباران چند نقطه در تهران نمی توانند به هدف برسند. وی گوشزد کرده بود: صدام حسین که از این برنامه [براندازی نظامی] حمایت می کند برای خوزستان نقشه کشیده و منتظر تضعیف بازهم بیشتر ارتش است و باطنا نمی خواهد یک جناح نیرومند [ملی گرا] در ایران روی کارآید زیرا که با چنین دولتی، ارتش دوباره به همان صورت سابق درخواهد آمد. اسرائیلی ها هم هدف های دیگری دارند و دولت واشنگتن در این شرایط [گروگان بودن کارمندان سفارت آن در دست جمهوری اسلامی]، کمک عملی (نظامی) به مخالفان نظام اسلامی ایران نخواهد کرد. نباید کاری کرد که ایران ویران و یا تجزیه شود، همان آرزو و انتظاری که صدام حسین تکریتی دارد و یاران او ازجمله کرملین.


پنجشنبه 22 تیر 1396

قتل «ژان پل مارا» انقلابی رادیكال فرانسه

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


«شارلوت كوردای» كه هنگام گردن زده شدن با گیوتین 35 ساله بود
13 جولای در سال 1793 در جریان انقلاب بزرگ فرانسه، بانو «شارلوت كوردای Corday» دخترى ازخانواده اعیان و اشراف فرانسوی كه انقلابیون اموال برخى ازبستگان وی را مصادره كرده بودند، به بهانه این كه می خواهد به «ژان پل مارا Marat» یكی از سران انقلاب اطلاعات محرمانه بدهد، به خانه او وارد شد و او را که هنوز در حمام خانه بود با ضربه دشنه كشت. 
    شارلوت که درعین حال متمایل به میانه رو های انقلاب (ژیروندن ها ) بود و ژاکوبن ها ( رادیکالها ) را جبّار و ظالم می پنداشت به منظور کشتن «مارا» از نرماندی به پاریس رفته بود و به او پیغام داده بود که می خواهد در باره ژیروندن های نرماندی به او اطلاعات محرمانه و خصوصی بدهد و خواسته بود که در خانه با او ملاقات کند.
    «مارا» یك پزشک و در عین حال نویسنده و روزنامه نگاری انقلابی و از انقلابیون رادیکال و از مخالفان سرسخت اشرافیت بود. به اصرار و با پافشاری «مارا» بود که لوئی شاهزادهم شاه مخلوع فرانسه گردن زده شد. «مارا» هنگام مرگ 50 ساله بود. 
    شارلوت قاتل 35 ساله او که دستگیر شده بود چهار روز بعد با گیوتین اعدام شد. شارلوت در دادگاه انقلاب گفته بود که به خاطر فرانسه «مارا» را که رحم نداشت کشت. 



12 جولای سال 605 میلادی، ارتش ایران به تصمیم خسروپرویز ـ شاه وقت ـ برای جنگ با روم شرقی از دو مسیر ـ جنوب شرقی و جنوب غربی ـ به سوی قلمرو این كشور به حركت درآمد. ستون یکم پس از بیرون راندن رومیان از سوریه و عبور از كوههای «تاروس» واقع در آناتولی غربی (ترکیه امروز) تا دروازه های قسطنطنیه (استانبول) پیش رفت. 
    «تاریخ» از این لشكر كشی خسروپرویز و نیز تصرف مجدد مصر و اورشلیم به عنوان «جنگ های غیر ضروری» كه باعث تضعیف هردو امپراتوری و بعدا ازمیان رفتن هر دو دولت ــ یكی پس از دیگری شد نام برده است. این تجربه تاریخی سبب شده است که در قرون معاصر بسیاری از ملل از جمله ایالات متحده آمریكا در قوانین اساسی خود «جنگ غیر لازم» را منع كنند.
    هدف خسروپرویز از تصرف مصر و اورشلیم و انتقال صلیبی که مسیح بر آن مَصلوب شده بود از این شهر به تیسفون، ایجاد غرور در ایرانیان بود که این غرور آنان را خوشگذران، تن آسان و در نتیجه ترسو کرد و اعیان (فئودالها) را زورگو ـ بگونه ای که نتوانستند در برابر سپاه کوچکتر عرب مسلمان، اما ازجان گذشته و مصمم ایستادگی کنند و هرآنچه را که در طول 13 قرن به دست آورده بودند دفعتا ازدست دادند.



سزار
ژولیوس سزار، امپراتور روم كه 12 جولای سال 100 پیش از میلاد (روزی چون امروز) به دنیا آمد و پانزدهم مارس سال 44 پیش از میلاد در سنای روم ترور شد، در جلسه 12 جولای سال 47 پیش از میلاد سنای روم این مجلس را قانع به قبول این باور خود كرده بود كه ایران را به دلیل وطندوستی مردمش و قوانین سخت دفاع ملی (ممنوع بودن سرباز از عقب نشینی و تسلیم شدن) از برنامه لشكر كشی های آینده او حذف كند. وی در آن جلسه سنا گفته بود كه به نظر او ایران ـ با توجه به هوش و استعداد و خصال مردمش ـ قدرتی پایدار و همیشگی است. شرح مكتوب این مذاکرات سنای روم تا به امروز باقی مانده است. 
     سزار كه از سوی سنا برای ده سال دیگر به ریاست قوه مجریه سراسر روم برگزیده شده بود، سالها پیش از آن در جریان تعقیب رقیب خود ـ پمپی و تصرف مصر، كه از اینجا به منظور قلع و قمع دست نشاندگان پمپی به سوریه رفته بود، در شمال سوریه (جنوب تركیه امروز) با دسته ای از سپاهیان ایرانی به فرماندهی پسر شاه وقت ایران درگیر و مصاف داده بود و با روحیه و تاكتیك جنگی ایرانیان آشنا شده بود. با این كه دولت وقت ایران قبلا وعده كمك نظامی به پمپی داده بود سزار حاضر نشد بیش از مصافی كه ذكر شد با ایران درگیر شود. 
     اصرار سنای روم در جلسه 12 جولای سال 47 پیش از میلاد به سزار كه با ایران وارد جنگی تمام عیار شود؛ گرفتن انتقام شكست كراسوس در جنگ سال 53 پیش از میلاد از ایران بود. سزار كه در جریان یك درگیری داخلی رومیان، با از میان برداشتن رقیبان خود برسر كار آمده بود در طول حكومتش به فتوحات بزرگی در شمال آفریقا از جمله مصر و در اروپا از جمله فرانسه، اسپانیا و بریتانیا نایل آمده بود. 
     سزار با این كه كمتر از سران قبلی روم به اصول دمكراسی رومیان اعتناء می كرد برای «فوروم» محل تازه ای ساخت تا جای بهتری برای بحث و سخنرانی های عمومی در دسترس باشد و سنای روم را هم به همین محل نقل مكان داد. ماه جاری میلادی را كه سزار در دوازدهم آن به دنیا آمده بود به افتخار او (ژولای = جولای = ژوئیه) نامیده اند كه هنوز به همین نام باقی است. از كارهای ژولیوس سزار دستور اصلاح تقویم اروپا بود.


چهارشنبه 21 تیر 1396

ازدواج هنری هشتم با همسر ششم!

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


هنری هشتم پادشاه انگلستان 12 جولای 1543 با ششمین زن خود «كاترین پار» ازدواج كرد!. کاترین که امیرزاده انگلیسی بود آخرین همسر هنری هشتم بشمار می رود. این پادشاه انگلستان که به سبب مخالفت پاپ با ازدواجهای پی در پی اش و ابطال این ازدواجها، كلیسای انگلستان را از حیطه قدرت پاپ جدا كرده و خود را رئیس آن اعلام داشته بود در تاریخ، به پادشاه گردن زن هم شهرت یافته است. وی به جای طلاق، دو تن از همسران خود را هریک به بهانه ای متهم كرد و به دست جلاد سپرده بود تا گردن بزند. هنری هشتم بسیاری از مخالفان سیاسی خود را نیز به دست جلاد گردن زده بود. مذهب کاتولیک، طلاق همسر و ازدواج مجدد را نهی کرده است.
    پاپ کلمنت هفتم در 11 جولای 1533 پس از اطلاع از نخستین طلاق هنری هشتم وی را تهدید کرده بود که اگر به همسر مطلقه خود «کاترین اراگون» بازنگردد اورا تکفیر خواهد کرد. کلیسای انگلستان از زمان هنری هشتم، جدا از دستگاه پاپ عمل می کند.
Catherine parr


تعداد کل صفحات: 379 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic