كمتر از دو ماه پس از كشف شبكه نظامی حزب توده، نخستین دسته افسران كمونیست كه در محكمه نظامی وقت محكوم شده بودند بامداد 27 مهرماه 1333(اكتبر 1954) در میدان تیر لشکر 2 زرهی (تهران) تیرباران شدند.
     اسامی افسران و یك غیرنظامی كه در این روز تیر باران شدند از این قرار است : سرهنگ مبشری، سرهنگ سیامك (افسر ژاندارم)، سرهنگ نمینی، سرگرد عطارد، سرگرد واعظ قاسمی، سرگرد وزیریان، سروان مدنی، سروان شفا، ستوان افراخته و غیر نظامی مرتضی كیوان قزوینی. اینان پیش از تیرباران شدن شاه را خائن به وطن خوانده و شعار پیروزباد مردم ایران را سرداده بودند. سروان شفا شعاردادن را آغاز کرد و دیگران اورا همراهی کردند. این افسران که با دو اتومبیل به میدان تیر منتقل شده بودند با گام های استوار تا تیرهای چوبی که برای بستن آنان تعبیه شده بود پیش رفتند و سپس یک گروهبان ارتش آنان را به تیرها بست و چهار نظامی به سوی هریک از آن تیراندازی کردند (جمعا 40 نظامی). سرتیپ بختیار فرماندار نظامی تهران و سرتیپ آزموده مدعی العموم دستگاه قضایی ارتش در محل حضور داشتند. منشی محکمه بدوی حکم را که چهاردهم مهرماه آن سال (روز مهرگان!) صادر شده بود و چند روز بعد دادگاه تجدید نظر آن را عیبا تایید کرده بود قرائت کرد. جرم افسران؛ خیانت اعلام شده بود که آن ده افسر فریا برآوردند که داشتن عقیده خیانت نیست، شاه خائن است نه ما. شش افسر دیگر (دومین دسته) هشتم آبان اعدام شدند و محاكمه سومین دسته افسران كمونیست ایران 29 مهرماه1333 آغاز شد.
    سرگرد محمدرضا بهنیا، سرگرد غلامحسین محبی، سروان حسین کلالی، سروان منصور کلهری، سروان احمد مهربان و سروان مصطفی بیاتی شش افسر دسته دوم بودند که هشتم آبان اعدام شدند.
    نزدیک به 150 افسر از اعضای سازمان نظامی حزب توده دستگیر شده بودند که هیچکدام عملا کاری نکرده بودند و حتی برای خنثی کردن براندازی 28 امرداد وارد میدان عمل نشده بودند.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر