كاخ زمستانی پتروگراد (سن پترزبورگ) در محاصره بلشویكهای مسلح (7 نوامبر 1917 و طبق تقویم وقت روسیه؛ 25 اكتبر آن سال)

بامداد هفتم نوامبر سال 1917 (25 اکتبر برپایه تقویم میلادی قدیم ـ تقویم ژولیان) گاردهای سرخ مركب از كارگران و كشاورزان مسلح وارد كاخ زمستانی تزارها در سن پترزبورگ شدند و درحالی كه رزمناو «اورورا» به اطراف كاخ گلوله می زد به عمر دولت موقت روسیه مركب از لیبرالها و سوسیالیستهای میانه رو به ریاست كرنسكی پایان دادند. تزار نیکلای دوم قبلا تفویض اختیارات کرده بود. تصرف ساختمانهای دولتی سن پترزبورگ (پتروگراد) از روز پیش (24 اکتبر) آغاز شده بود.
     دسته های دیگر گارد سرخ و متعاقب آنان کمونیست های غیر مسلح ایستگاه راه آهن، تلگرافخانه و دو پادگان نظامی شهر دولتی را متصرف شدند و به این ترتیب 34 سال پس از مرگ كارل ماركس، نظامی ظاهرا بر پایه اندیشه و فرضیه های او در روسیه ـ كشوری كه وضعیت و شرایط آن برای پیاده كردن فوری چنین فرضیه هایی آمادگی نداشت ـ روی كار آمد. كرنسكی درفوریه 1917، در زمانی كه روسهای ناموفق در جنگ جهانی اول از تبعیض و فقرو بی ثباتی كشورشان به جان آمده بودند روی كار آمده بود و تزار نیكلای دوم اختیاراتش را به او سپرده بود تا به اوضاع روسیه سر و سامان بخشد كه موفق نشده بود.
     رهبری انقلاب بلشویكی روسیه را لنین برعهده داشت كه تا چند ماه پیش از انقلاب در سویس به حالت تبعید به سر می بُرد و باكمك آلمانی ها که با روسیه در جنگ بودند به وطن بازگشته بود.
     جوانان و طبقه تحصیلكرده روسیه با خواندن داستانهای «تولستوی» كه درست هفت سال بیش از انقلاب در 82 سالگی درگذشته بود از وضعیت موجود روسیه بیزار شده بودند و بی صبرانه در انتظار یك تحول پایه ای (انقلاب) بودند.
     9 روز پس از سقوط سن پترزبورگ، مسكو و چندشهر بزرگ دیگر نیز به تصرف بلشویكها در آمد. باوجود این، شماری که مخالف انقلاب بودند به رهبری یک ژنرال تزاری دست به مقاومت مسلحانه زدند و چند دولت مقتدر از جمله فرانسه، آمریکا، ژاپن و انگلستان هم کمک کردند و واحد نظامی فرستادند و جنگ داخلی به راه افتاد ولی سرانجام در آن بلشویکها پیروز شدند.
     لنین یک ماه پس از انقلاب، مذاكرات صلح را با آلمان و اتریش را آغاز كرد. این نیروهای شوروی بودند كه درسال 1945 برلن پایتخت آلمان را گرفتند و به جنگ جهانی دوم در اروپا پایان دادند. 
    پس از درگذشت لنین و بی اعتنایی به وصیت نامه او و ایجاد نفاق میان سران حزب و دولت، انتصابات بین خودمانی و ... انقلاب از مسیر خود خارج و نه، توانست سوسیالیسم واقعی برقرار کند و نه، حتی آدم کامل تر و هواخواه سوسیالیسم بسازد و با آن همه تسلیحات و پیشرفت های فضایی و ایجاد بلوک فروپاشید و درست از روز بعد از فروپاشی، مردمی که 74 سال خود و پدرانشان در نظام سوسیالیستی زندگی می کردند و رنگ نظام تزاری و کاپیتالیسم را ندیده بود یکشبه به صورت سایر مردم جهان درآمدند و مادی تر و خودپرست تر از همه. چرا؟، زیرا که دولت مسکو در طول حکومتی اسما کمونیستی صفات و منش سابق از جمله میهندوستی را از آنان گرفت و سوسیالیسم و انساندوستی را هم نتوانست جایگزین آن کند ـ مردم عمل می خواهند نه حرف. روس ها و ملل امپراتوری تزاری اجرای وعده هایی را که به آنان داده شده بود ندیدند، به دلیل کمونیست بودن (در حرف) مورد تعرض هیتلر قرارگرفتند و 27 میلیون کشته تلفات دادند و بعد هم جنگ سرد دو بلوک و مشکلات اقتصادی و کمبودهای ناشی از آن و نبود رفاه و آزادی هایی که بشر ذاتا خواهان آنها است. اندیشمندان همه اینهارا نتیجه سوء مدیریت ها و ندانمکاری های دولتی و حزب کمونیست می دانند. به اظهار این اندیشمندان، نظام شوروی نتوانست با آموزش و پرورش، نسلی وفادار بارآورد و تامین نیازهای اقتصادی مردم خودرا دست كم گرفت و امید ایشان رابه آینده نظام متزلزل ساخت.
     گردانندگان نظام شوروی بعد از نیمه دهه 1980 قاطعیت خودرا از دست دادند و با چند دو دلی و اشتباه آنان، نظام شروع به ریزش از درون كرد به گونه ای كه بوریس یلتسین كه روزگاری خودرا از كمونیستهای وفادار نشان می داد و از پلكان حزب كمونیست بالا رفته بود در سال 1991، درسالروز انقلاب بلشویكی، حزب كمونیست را كه خود زمانی رئیس یك شعبه آن بود پس از 74 سال حاكمیت، غیر قانونی اعلام كرد! و نزدیك به دو ماه بعد هم با دو مقام دیگر، جماهیریه شوروی را که بر جای امپراتوری یکپارچه چندصد ساله روسیه نشسته بود بدون توسل به رفراندم سراسری منحل كرد و ....
     به سبب كمبود روزنامه نگار واقعی و تاریخنگار مستقل (غیر وابسته به یك دولت) كه جهان از اوایل قرن 20 از آن رنج می برد هنوز تحقیق بی طرفانه درباره فروپاشی شوروی و راههایی كه به این انحلال ختم شد صورت نگرفته است . كشف حقایق در ادوار تاریخی سابق به مراتب آسان تر از قرن 20 و ادامه آن بوده است. 
    
رزمناو Avrora که در جنگ با ژاپن در خاور دور و در جنگ جهانی اول شرکت کرده بود و افسران و افراد آن ضعف های دولت تزاری را لمس کرده بودند دست به نافرمانی زد و ساعت 9 و 45 دقیقه بامداد 25 اکتبر (7 نوامبر طبق تقویم نوین) بدون نشانه گیری دقیق به سوی کاخ زمستانی در سن پترزبورگ شلیک کرد و با همین شلیک کمونیست های مسلح معروف به گارد سرخ، کاخ را مورد حمله قراردادند و متصرف شدند. آلمانی ها که در سال 1941 سن پترزبورگ (لنینگراد) را محاصره کرده بودند این ناو را غرق کردند که روس ها پس از جنگ آن را از آب بیرون کشیدند، تعمیر کردند که موزه شده است 


    
لنین در روز انقلاب با اتومبیل و به این صورت رهسپار صحنه های آن بود


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر