سه شنبه 28 آذر 1396

سرانجام چروكیها

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


19 دسامبر سال 1827 قبیله متمدن سرخپوستان (بومیان امریكایی) چروكی Cherokee دارای قانون اساسی و حكومت انتخابی برای خود شد و منطقه كوهستانی غرب كارولیناها، شمال جورجیا و شرق تنسی را«ملت = كشور چروكی» اعلام كرد و مرزهای آن را مشخص ساخت. چروكیها آبادی نشین و كشاورز بودند. در سال 1820 یك دانشور چروكی به نام سیكوویا Sequoya برای چروكیها الفبای سیلابی ساخته بود كه یادگرفتن آن برای مردان زیر 40 سال اجباری بود. 
    در دهه 1830، با وجود پشتیبانی رییس دیوان عالی امریكا از قرارداد صلح این دولت با قبیله چروكی، ارتش آمریكا سرزمین این قبیله را اشغال، اراضی آن را میان مهاجران اروپایی تقسیم كرد و افراد قبیله را با پای پیاده و در شرایط سخت به منطقه یی كه اینك اكلاهما خوانده می شود كوچ داد. این كوچ سه سال طول كشید و یك سوم چروكیها ضمن راه جان سپردند. این «راهپیمایی اجباری» در تاریخ آمریكا به راهپیمایی گریه و مرگ معروف شده است.
    در اكلاهما، چروكیها همانند اروپاییان مهاجر به كشاورزی از جمله كشت پنبه و دامداری و صنایع كوچك پرداختند كه مورد حسد مقامهای محلی قرار گرفت. چروكیها که چنین دیدند برای دفاع از منافع خود با چهار قبیله سرخپوست متمدن دیگر متحد شدند كه دولت اسناد مالكیت اراضی آنها در اكلاهما را ابطال كرد و سفید پوستانی كه بتازگی به آمریكا مهاجرت كرده بودند، آنها را تصاحب كردند و ... و در سال 1907 ایالت اكلاهما در آنجا تاسیس شد. 
    در سال 2000 جمعیت چروكیها حدود شصت هزار نفر بود یعنی كمتر از یك دهم شمار ایشان هنگام ورود انگلیسی ها به امریكای شمالی در سال 1607.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر