محمدرضاشاه پهلوی كه پس از شكست مرحله نخست برنامه براندازی حكومت دكتر مصدق در 25 اَمُرداد 1332، به عراق و سپس ایتالیا فرار كرده بود 21 آگوست 1953، و دو روز پس از انجام كودتای 28 اَمُرداد [اَمُرداد 1332] در پیامی كه از رُم فرستاده بود و از رادیو تهران پخش شد به مردم وعده دمكراسی داد.
     وی این قول را كه به آن عمل نكرد درست 25 سال بعد (2 شهریور 1357 ـ سال انقلاب) در نطقی با هدف آرام كردن مردم تكرار كرد و گفت كه فقط اوست كه می تواند در كشور دمكراسی (واقعی) برقرار كند، تظاهرات از این دست (که آن روزها در ایران جریان داشت) به دمکراسی منتهی نمی شود، كه دیگر كسی به حرف او توجه نكرد. 
     هدف پهلوی دوم از بیان این مطلب این بود كه به مردم بگوید هر انقلاب لزوما به دمکراسی منتهی نمی شود و به وعده های انقلابیون در این زمینه توجه نكنند. شاه اظهارات آن روز خودرا به همانگونه که عادت وی بود به صراحت و ذکر جزئیات و مثال (استدلال) بیان نکرد.
    راهپیمایان در واکنش به اظهارات شاه شعار می دادند: «دروغ تکراری»، «ما دمکراسی و انتخاباتِ به سَبک غرب و پُر از تقلّب و کلَک نمی خواهیم»، «دمکراسیِ ایرانی ـ اسلامی».


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر