دو بازیگر اصلی صحنه: ریدرز بولارد سفیرلندن و آندره اسمیرنوف سفیر مسكو در تهران

دوم شهریور 1320(24 آگوست 1941)، یك روز پیش از تعرض نظامی انگلستان و شوروی به ایران كه طراح آن انگلیسی ها بودند، تهران هنوز در بی خبری و ابهام بود؛ تنها ریدرز بولارد سفیر انگلستان در تهران و آندره اسمیرنوف سفیر شوروی (که به تازگی به این سمت منصوب شده بود) و چند نفری از رجال سیاسی و مقامات نظامی كه با انگلستان مربوط بودند و یا این كه در طول چند هفته پیش از آن تطمیع شده بودند از نقشه تعرّض خبرداشتند. اسمیرنوف حتی شایعه تعرض نظامی را رسما تكذیب كرده بود. 
    در این روز (دوم شهریور) واحدهای نظامی شوروی پشت خطوط مرزی ایران در شمال، و نیروهای انگلیسی در عراق (در مجاورت مرزهای غربی ایران) مستقر و آماده دریافت دستور حمله بودند. نگرانی چرچیل نخست وزیر وقت انگلستان از این بود كه اگر برنامه همکاری مقامات «تطمیع شده» ایران طبق نقشه عملی نشود از چند هزار نظامی عمدتا هندی در حمله به ایران كاری ساخته نخواهد بود و در این صورت آلمانی ها همه تلاش خود را بكار بخواهند برد تا با گرفتن قفقاز به كمك ایران برسند. در آن روز نیروهای آلمان در پیشروی در خاك شوروی به اواسط اوكراین رسیده بودند. آلمان به نقشه انگلستان و شوروی مبنی بر حمله به ایران پی برده بود، ولی این دولت هم نمی خواست با انتقال این خبر از مجاری رسمی به تهران، مقامات ایران را دچار ترس و شتابزدگی كند. آلمانی ها كه شناخت كمتری از روانشناسی و شرح احوال رجال وقت ایران داشتند باور نمی كردند كه چند مقام نظامی بدون نظر شاه، ارتش ایران را مرخص كنند و وجدان را زیر پا نهند و وطن را بی دفاع رها سازند!.
    در این میان چشم مردم ایران به ارتششان بود كه درباره انضباط و روحیه آن داستانها شنیده و زرق و برق لباس و نشان و واكسیل افسرانش و مراسم سان و رژه ها را به چشم دیده بودند، ولی ....
     به نظر برخی از مورخان، «خیانت» به وطن به مفهوم همكاری با بیگانه در اجرای برنامه ها و سیاستهای آن و نیز نان به نرخ روز خوردن، از اواسط حكومت شاه سلیمان صفوی در ایران مشاهده شده است كه با یك وقفه در دوران افشاریه و زندیه، از زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار ادامه یافته بود. اروپاییان پس از یافتن راههای دریایی شرق از این تعبیر منظوم در فارسی که ترجمه آن در کتب اروپا آمده بود «به دو چیز گیرند مر مملكت را ؛ یكی پول و رشوه (خریدن طرف با زر و پرنیان = پارچه گرانبها) و دیگری شمشیر آبدیده یمانی (جنگ)» بارها استفاده كرده و چون برنده شده اند هنوز هم تلاش به استفاده از آن دارند و در دهه های اخیر نیز جنگ روانی (انتشار گزارش و مقاله در رسانه ها) زیرا که در جنگ سرد با شوروی پیروز شده اند و درگیری با نطق و نوشته برایشان یک تجربه شده است.
یك دسته از ژنرالهای ایران در زمان تجاوزنظامی، كه وطن انتظار جانبازی از آنان داشت!


    
و دسته ای دیگر از ژنرالها، كه پس از اشغال نظامی وطن هم مقام و منزلت را از دست ندادند!


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر