شاه اسماعیل صفوی سوم سپتامبر 1508 (12 شهریور 887 هجری) خادم بیك را به سمت فرماندار ایالت (استان) خوزستان منصوب كرد. شاه اسماعیل یکم حكومت منطقه شیعه نشین جنوب بین النهرین (بخشی از عراق امروز) از جمله بصره را هم به خادم بیك سپرد، بدون اینكه از لحاظ تقسیمات كشوری، ماهیت اداری جداگانه این منطقه را تغییر دهد.
     در دوران صفویه و افشاریه، بمانند زمان اقتدار دیلمیان، فرمانداران شهرهای بین النهرین شرقی و جنوبی از میان شیعیان انتخاب و منصوب می شدند. زندیه نیز در زمانی كه جنوب بین النهرین (منطقه بصره) را درقلمرو خود داشت، آن قاعده كهن را رعایت می كرد و بصره حاكم نشین بین النهرین جنوبی بود. پایتخت ایران که ویرانه های آن در سی و چند کیلومتری جنوب بغداد باقی است به مدت 8 قرن در بین النهرین قرارداشت و این منطقه، استان مرکزی ایران بود (ایراک).
    در پی جنگ داخلی ایران (درگیری قاجارها و زندها و استفاده عثمانی از این فرصت) و از زمان حکومت قاجارهای مغول تبار، بین النهرین در کنترل امپراتوری عثمانی قرارگرفت و پس از مصالحه ای که در نیمه قرن نوزدهم میان تهران و استانبول بر سر سلیمانیه و چند ناحیه دیگر صورت گرفت، امپراتوری عثمانی سه ایالت مجزا از بین النهرین و نواحی مجاور ساخت و ضمیمه خود کرد که پس از شکست این امپراتوری در جنگ جهانی اول و اضمحلال آن، دولت لندن سه ایالت مورد بحث را که نژاد، فرهنگ و مذهب مشابه، و همگونی نداشتند در هم ادغام و کشوری به نام عراق را ساخت که بارها دچار کودتا، ناآرامی و جنگ داخلی بوده است.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر