15 سپتامبر 1944 سران آمریكا و انگلستان (روزولت F.D. Roosevelt و چرچیلChurchill) در دومین نشست خود در شهر كوبك كانادا چه نقشه ای برای وطن آنان كشیده بودند. این نشست كه با حضور میزبان، ویلیام مكنزی كینكW.L. Meckenzie King، نخست وزیر وقت كانادا برگزار شده بود جنبه محرمانه داشت و بر آن نام «اوكتاگونOCTAGON» گذارده بودند. این نشست هنگامی برگزار شده بود كه تردیدی برای شكست آلمان در جنگ باقی نمانده بود.
    در این نشست تصمیم گرفته شده بود كه اولا سعی شود كه نیروهای غرب زودتر از روسیه آلمان را تصرف كنند و پس از اشغال آن، مناطق معدنی ـ صنعتی آلمان از جمله «روهرRuhr» و «سار» بین المللی شوند و به كشورهای همسایه ضمیمه گردند. همه تاسیسات صنعتی آلمان پیاده و از این كشور خارج و یا منهدم شوند، پروس شرقی و سیلزیا به لهستان داده شود، منطقه سار تا رود راین جزیی از خاك فرانسه باشد و مابقی آلمان هم به دو منطقه خودمختار كاملا كشاورزی تقسیم شود و بابت غرامت جنگ، اموال آلمانی ها مصادره شود (نه قسط بندی).
    معلوم نیست كه این تصمیمات كاملا محرمانه چگونه به دست آلمانی ها افتاد و گوبلز وزیر تبلیغات هیتلر روی آنها تبلیغ فراوان كرد بگونه ای كه آلمانی ها همه دفاع خودرا متوجه جبهه غرب كردند و روس ها هم كه متوجه نیّت لندن و واشنگتن شده بودند تاكتیك و نقشه جنگی خودرا تغییر دادند و بسرعت به سوی برلن پیش آمدند و پیش از نیروهای غرب، برلن را گرفتند و كل مصوبه «اوكتاگون» غیر قابل اجرا و در نتیجه باطل شد و در پتسدام طرح تازه ای ریخته شد مخصوصا كه روزولت درگذشته بود و چرچیل انتخابات را باخته بود. با طرح پتسدام، آلمان فقط تحت اشغال نظامی درآمد و صنایع آن محفوظ ماند و چون استالین به محاصره برلن دست زد، غرب برضد او با آلمانی های تحت اشغال خود متحد شد و آلمان فدرال را بوجود آورد و روسها نیز آلمان دمكراتیك را كه بالاخره (با كوتاه آمدن روس ها و خروج از جنگ سرد) باهم یكی شدند. 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر