سه شنبه 30 خرداد 1396

توطئه های مرگبار شاهزاده خانم صفوی ، پریخان خانم!

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


سال 1576 و بخشی از سال 1577 میلادی، كاخ سلطنتی قزوین (پایتخت وقت ایران) به صورت لانه توطئه های مرگبار یك شاهزاده خانم صفوی به نام «پریخان خانم» در آمده بود كه طبق برخی روایات، پدرش شاه طهماسب را هم در 1576 مسموم كرده بود. همین پریخان خانم كه زنی جاه طلب بود به حیدر میرزا برادر خود كه برجای پدر، شاه طهماسب، نشسته بود تنها یك روز امكان سلطنت داد و در شب او را مسموم كرد تا شاه بعدی، فرد مورد نظر او باشد. پس از مرگ حیدر میرزا، اسماعیل میرزا پسر دیگر شاه طهماسب را كه به دستور پدر به زندان افكنده شده بود آوردند و به نام شاه اسماعیل دوم بر تخت نشاندند. چون ابراهیم میرزا عموی اسماعیل و پریخان خانم (پسر شاه اسماعیل اول) كه از شاعری و هنرهم بهره داشت مخالف این انتصاب بود، طبق توطئه پریخان خانم و تایید شاه اسماعیل دوم 20 ژوئن 1576 كشته شد. قتل ابراهیم میرزا كه زمانی حاكم خراسان بود و در هرات می نشست، خراسانی ها را خشمگین ساخت. اسماعیل دوم كه تعادل روانی نداشت كمر به قتل شاهزادگان صفوی كه قلبا او را قبول نداشتند بست و پریخان خانم در این برنامه قرار گرقت و از میان برده شد. پادشاهی اسماعیل دوم نیز به دو سال نرسید و از میان رفت.



بیستم ژوئن در تاریخ حق طلبی ملتها روز بزرگی است. در این روز در سال 1789 به دستور لوئی شانزدهم Louis XVI پادشاه وقت فرانسه، نمایندگان طبقه سوم این كشور French Third Estate را به این سبب كه در جلسات قبل مجمع ملی خواهان تدوین یك قانون اساسی برای فرانسه و محدود و مشروط كردن اختیارات پادشاه شده بودند به مجلس راه ندادند و آنان به جای بازگشت به شهر و خانه هایشان، هرگونه خطر احتمالی را بر خود هموار ساختند، در نزدیكی ساختمان مجمع به یك زمین تنیس رفتند و در آنجا سوگند یادكردند كه تا قانون اساسی تدوین نشود متفرق نشوند و جز یكی از آنان بقیه این سوگندنامه را امضاء كردند(Tennis Court Oath). «میرابو Comte de Mirabeau» نطق معروف خودرا که به خواست مردم آمده ایم و جز با سرنیزه بیرون نخواهیم رفت در همان زمین تنیس ایراد کرد که در «تاریخ» باقی مانده و معروف شده است. آنان که از آن پس جمع خودرا مجمع ملی فرانسه می خواندند از «ورسای» به پاریس رفتند و جلسات بعدی را در اینجا برگزار كردند. در اینجا درگیری سربازان پادشاه با نمایندگان طبقه سوم، مردم معمولی (عوام الناس) را برانگیخت تا به دفاع از آنان برخیزند كه این وضعیت به بپاخیزی عمومی و انقلاب فرانسه منجر شد.
     مجلس طبقات سه گانه به منظور تصویب مالیات اضافی به تشكیل جلسه دعوت شده بود كه نمایندگان طبقه سوم خواهان قانون اساسی شده بودند. طبقه سوم در فرانسه آن زمان، عملا «عوام الناس» نبود بلكه توانگران و صاحبان صنایع و بازرگانان را طبقه سوم (پایین تر از روحانیون و اشراف و اعیان) می خواندند. وركینگ كلاس، در آن زمان به حساب در نمی آمد.
    
Comte de Mirabeau

میرابو که در آستانه انقلاب و تا اپریل 1791 که درگذشت ناطق شماره یک اجتماعات بود یک نویسنده، روزنامه نگار، سخنران و در عین حال یک فراماسون Freemason بود. وی در آستانه انقلاب به گونه ای محرمانه با لوئی 16 دیدارکرده و به او اندرز داده بود که با نمایندگان از در سازش درآید و اختیارات مقننه و اجرایی خودرا به مجمع و شورای وزیران بدهد و ... که پادشاه نپذیرفته بود. میرابو از آن نگران بود که کنترل انقلاب از دست برود و خشک و تر بسوزد و دوران سازندگی پیش نیاید و پیشرفتها و مدنیّت فرانسه از میان برود. میرابو که برای مدتی کوتاه رئیس مجمع شده بود کوشیده بود که مجمع و انقلاب از اعتدال، خرد و منطق خارج نشود. او با تشکیل کمیته، محاکمه انقلابی مقامهای سابق و اعدام مخالف بود. مرگ او ناگهانی بود. دوم اپریل در جلسه مجمع از حال رفت، معالجات موثر واقع نشد و همان روز در 42 سالگی درگذشت. گفته شده بود که اورا مسموم غذایی کرده بودند ولی دلیلی که این شایعه را اثبات کند به دست نیامده است. شایعه پردازان وقت گفته بودند که رادیکالهای انقلاب که تشنه انتقامگیری و همچنین (بدون داشتن استحقاق و شرایط تجربه و دانش و تنها به صِرف شرکت در انقلاب) جویای مقام بودند با نظر میرابو که نظام پارلمانی مدل انگلستان در فرانسه برقرار شود مخالف بودند و چون زبان میرابو نافذ بود، ترس از آن داشتند که موفق شود نظر خودرا به مجمع بقبولاند.



دولت وقت ایران، با شعار دفاع از آسمان وطن 29 خرداد 1303 (19 ژوئن 1924میلادی) ده افسر جوان (وابسته به نیروی زمینی) را برای فراگرفتن فنون خلبانی در آموزشگاههای شوروی روانه مسكو كرد. در بازگشت این عده به وطن، نیروی هوایی ایران با آرم «بلند آسمان جایگاه من است» به وجود آمد و آسمان ایران دارای دفاع شد. نخستین هواپیمای نیروی هوایی ایران پنجم اسفند 1304 در آسمان شهر تهران ظاهر شد و نمایش پرواز داد. تهرانی ها برای تماشای آن به پشت بامها رفته بودند. این نیرو در شهریور 1320 بدون توجه به بخشنامه سرلشكر نخجوان كه خود افسر نیروی هوایی بود، تا آخرین قطره بنزین از آسمان كشور دفاع كرد و برای خود تاریخ ساخت.
     دولت ایران در دهه 1930 هم مخفیانه گروهی از افسران نیروی زمینی وطن را به ایتالیا فرستاده بود تا فنون نیروی دریایی فراگیرند. این افسران سپس با ناوهایی که از ایتالیای موسولینی خریداری شده بود از طریق دماغه امید نیک (جنوب آفریقا) به گونه ای که انگلیسی متوجه نشوند که آبراه سوئز را در کنترل داشتند خودرا به آبهای خلیج فارس رسانیدند و پایگاههای نیروهای انگلیسی را در چند نقطه ازجمله «باسعیدو» درهم کوبیدند و برچیدند. همین امر باعث ایجاد کینه در دل انگلیسی ها شد و در شهریور 1320 با توسل به خدعه، با کشتن بسیاری از افسران و غرق و یا تصرف کشتی ها، این ناوگان را عملا منحل کردند.


دوشنبه 29 خرداد 1396

اعدام امپراتور اتریشی مكزیك - شرح مراسم اعدام

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


maximilian
19 ژوئن سال 1867 گرانددوك اتریشی ماكسیمیلین Maximilian پس از سه سال و اندی كه امپراتور مكزیك بود در این كشور اعدام شد. وی قبلا همسرش كارلوتا (شارلوت Charlotte) را به اتریش فرستاده بود تا ضمن در امان ماندن از گزند، تلاش كند سران اروپا برای او كمك بفرستند.
    ماكسیمیلین از خانواده هابسبورگ و برادر فرانتس ژوزف امپراتور وقت اتریش بود كه در اثنای جنگ داخلی ایالات متحده به خواست محافظه كاران مكزیك و حمایت ناپلئون سوم امپراتور فرانسه قبول كرد امپراتور مكزیك شود تا در این كشور جمهویخواهان بار دیگر برسركار نیایند و به علاوه، ایالات متحده (دولت واشنگتن) تعرض دیگری به مكزیك نكند. ایالات متحده قبلا چند ایالت مكزیك از جمله كالیفرنیا را ضمیمه قلمرو خود ساخته بود.
    ماكسیمیلین كه برادرش اجازه نداده بود بیش از فرماندهی نیروی دریایی و حكومت «ونیز» و «لمباردیا» مقام بالاتری داشته باشد پذیرفت كه به مكزیك برود و امپراتور این كشور شود. ناپلئون سوم یك سپاه فرانسوی را با او به مكزیك فرستاد.
    در مكزیك، جمهوریخواهان (چپ های میانه رو) به رهبری «بنیتو هوارز» با او بنای مخالفت گذاردند و ماكسیمیلین كه به دلیل پرورش اروپایی خود، خواست محافظه كاران (راستگرایان و هواداران امپراتوری بودن مکزیک و گسترش آن) را برآورده نساخته بود پس از سه سال حكومت در وضعی قرار گرفت كه نه محافظه كاران مكزیك جانب او را داشتند و نه جمهوریخواهان از جنگ با او دست بر می داشتند. اندكی بعد هم ناپلئون سوم ــ احتمالا تحت فشار ایالات متحده آمریكا كه از جنگ داخلی خود رهایی یافته بود ــ نیروهایش را از مكزیك احضار كرد و طولی نكشید كه ماكسیمیلین از نیروهای مخالف شكست خورد و با دو تن از ژنرالهایش دستگیر و اعدام شد. ماكسیمیلین هنگام اعدام 35 ساله بود.
    مراسم اعدام او به این صورت در تاریخ ضبط شده است:
    "ماكسیمیلین را بامداد 19 ژوئن با دو تن دیگر ـ هر دو ژنرال ـ به روی تپه ای بردند تا اعدام كنند. وی روحیه اش را نباخته بود. به افراد جوخه اعدام سكه طلا داد و گفت كه از آنان كینه ای به دل نخواهد داشت و خواست كه به صورتش تیر نزنند كه پس از رسیدن جنازه او به اتریش، مادرش یك بار دیگر بتواند روی اورا ببیند. وی همچنین خواست كه افراد جوخه اعدام قلب اورا هدف قرار دهند كه آرام و سریع بمیرد و برای این كار دستمال قرمز رنگی را روی ناحیه قلب خود قرار داد كه آنجا را نشانه بگیرند و سپس فریاد زد: زنده باد مكزیك كه گلوله ها شلیك شد و جنازه او با یك ناو جنگی به اتریش فرستاده شد تا در وطن دفن شود.".
كارلوتا (چارلوت Charlotte)كه تلاش او در اروپا برای جلب حمایت از شوهرش به جایی نرسید



Pershing
15 ژوئن سال 1913 افراد یك تیپ پیاده آمریكا به فرماندهی ژنرال جوزف جی. پرشینگ Pershing (فرماندار وقت منطقه مسلمان نشین میندانائو فیلیپین، متولد 1880 و متوفا در 1948) در جریان عملیات از میان برداشتن مقاومت موروها (مسلمانان فیلیپینی که ناآرامی داشتند)، در ناحیه «بودباگساك» بیش از دو هزار مرد، زن و كودك فیلیپینی را كشتند كه این رویداد در تاریخ آمریكا به قتل عام «بودباگساك» معروف شده است. ژنرال پرشینگ (در آن زمان یك سرتیپ) كه از 1909 تا 1913 فرماندار میندانائو بود بعدا در دفاع از این عمل گفته بود كه موروها در دژی سنگی كه در ارتفاع ده هزار متری ایجاد كرده بودند، مقاومت شدید داشتند و خطر بزرگی برای نیروهای او به وجود آورده بودند و او مجبور به بکاربردن توپ و خمپاره انداز شد. در همین عملیات كه چهار روز طول كشیده بود، برای نخستین بار سلاح كمری «كُلت 45» آزمایش شد. فیلیپین از سال 1898 و پس از شكست اسپانیا در نبرد دریایی خلیج مانیل، به مدت 48 سال در كنترل دولت آمریكا قرارداشت.


دوشنبه 29 خرداد 1396

اعدام «روزنبرگ» ها در نیویورک به جرم جاسوسی اتمی!

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


Julius و Ethel در آستانه اعدام شدن
19 ژوئن 1953در نیویورك (زندان سینگ ــ سینگ) یك زن و شوهر آمریكایی به نام ژولیوس و اثل روزنبرگ Julius & Ethel Rosenberg به جرم همكاری اتمی با شوروی (دولت وقت مسکو) كه دادستانی آمریكا بر آن عنوان «جاسوسی اتمی» گذارده بود اعدام شدند. این دو، تنها غیر نظامیانی بوده اند که در ایالات متحده به جرم جاسوسی اعدام شده اند. مراحل تحقیق و محاكمه این زوج دو سال طول كشیده بود. ژولیوس متولد 12 می 1919 و یک مهندس برق بود. او در یک خانواده مهاجر یهودی در نیویورک به دنیا آمده بود و از جوانی وارد حزب کمونیست آمریکا شده بود. «اثل» متولد 25 سپتامبر 1915 (چهار سال جوانتر از ژولیوس) یک علاقه مند به خوانندگی و بازیگری در فیلم سینمایی بود. وی نیز تمایلات کمونیستی داشت و از فعالان دفاع از حقوق کارگران بود و ضمن این فعالیتها با ژولیوس آشنا و باهم ازدواج کرده و دارای 2 پسر شده بودند. نام خانوادگی اثل، پیش از ازدواج، گرین گلاس Green Glass بود. این زن و شوهر چهار شریک جرم (همدست) داشتند ازجمله «دیوید» برادر «اثل» که در آزمایشگاه اتمی «لاس آلاموس» کار می کرد و اطلاعات را در اختیار می گذاشت و همچنین دو دانشمند آلمانی که در این آزمایشگاه کار می کردند. این سه تن و نفر چهارم به خاطر همکاری با بازپرس و پلیس با رعایت تخفیف به زندان مدت دار محکوم شدند.
    اعدام این زن و شوهر با صندلی الكتریك و به صورت علنی صورت گرفت و برخی از روزنامه های آمریکا ازجمله لس آنجلس تایمز برای انتشار خبر اعدام آنان، فوق العاده (Extra) منتشر کردند.
کپی فوق العاده (Extra) لس انجلس تایمز درباره این اعدام


     در جریان محاکمه این زن و شوهر و انتشار اظهارات آنان در روزنامه ها، مقامات مسكو این قضیه را انكار كرده و گفته بودند كه قبلا راههای علمی تولید بمب اتم را به دست آورده بودند كه آمریكاییان، خود، از طریق دانشمندان سایر كشورها به ویژه آلمانی ها و ایتالیایی ها بر آن وقوف یافته بودند. با وجود دستیابی به مدارک سرّی شوروی پس از فروپاشی این جماهیریه و اعتراف های برخی دست اندرکاران وقت و مطالب مربوط در کتاب خاطرات خروشچف، هنوز جزئیات انگیزه و کارهای ژولیوس و اثل و واقعیت کار به درستی و وضوح روشن نشده است. این محاکمه در یک جوّ ضد کمونیستی که در آن زمان فضای آمریکا را پُر کرده بود و در گیر و دار جنگ سرد دو قدرت صورت گرفته بود.
     برخی از مورخان نوشته اند كه انگیزه همكاری ژولیوس و اثل با شوروی این بود كه نمی خواستند انحصار سلاح هسته ای در دست آمریكا باشد و از سایر ملل باج خواهی كند، نفع مادی در کار نبود. این مورّخان هم پذیرفته اند كه دانشمندان فیزیك شوروی سالها قبل از آن بر اسرار ساخت سلاح هسته ای واقف شده بودند. 
    سلاح اتمی هشت دهه پس از بكار رفتن آن در جنگ، هنوز عامل قدرت در جهان بشمار می رود و به همین لحاظ برخی دولتهای دارنده آن نمی خواهند این انحصار را از دست بدهند و سایر ملل هم بر این سلاح مظهر قدرت (و نیز بازدارنده هرگونه اندیشه حمله نظامی) دست یابند.
ژولیوس و اثل پیش از دستگیرشدن


یکشنبه 28 خرداد 1396

آغاز آخرین جنگ ایران و روم در زمان اردشیر یکم

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


18 ژوئن 232 میلادی جنگ دیگری میان ایران و امپراتوری روم آغاز شد. آغاز این جنگ از كاپادوكیه (Capadocia=Kapadokya تركیه امروز و گوشه ای از ساتراپی سوم ایران، طبق تقسیم بندی داریوش بزگ) بود و در طول جنگ، فرماندهی ارتش ایران را اردشیر پاپكان (ساسانی) موسس دودمان ساسانیان برعهده داشت. اردشیر یکم قبلا هم با امپراتوری روم وارد جنگ شده بود زیرا که رومیان در اواخر دوران سلطنت اردوان پنجم (اشکانی)، از اختلافات داخلی ایرانیان سوء استفاده کرده و در آناتولی (ترکیه امروز) و سوریه دست به پیشروی نظامی زده بودند. جنگهای اردشیر یکم با هدف اخراج رومیان از مشرق زمین که از سال 230 میلادی آغاز شده بود سبب شده بود که الکساندر سه وروس Alexander Severus امپراتور وقت روم به شرق مدیترانه آید و در آنتیوک مستقر شود. باوجود این، در جنگی که از کاپادوکیه آغاز شد اردشیر قاطعانه پیروز شد و سه وروس پس از این شکست به اروپا بازگشت. اردشیر یکم در آخرین جنگ خود با رومیان با استفاده از یک تاکتیک تازه و گسترش دادن منطقه جنگ، واحدهای ارتش روم را مجبور به جنگیدن در سه جبهه کرده و درهم کوبیده بود.
    مورخان درباره پیروزهای نظامی در این دوره نوشته اند: "ناسیونالیسم توفنده ایرانی برنده جنگهای عهد ساسانیان بود، نه شاه وقت و ارتش به تنهایی".


یکشنبه 28 خرداد 1396

پیروزی ژاندارك و رفع محاصره اُرلئان

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


18 ژوئن سال 1429، فرانسویان به هدایت و به تشویق و تهییج دختر جوانی به نام ژاندارك بر واحدهای نظامی انگلستان به فرماندهی ژنرال سالزبوری كه مدنها بود بندر اُرلئان فرانسه را در محاصره قرار داده بودند پیروز شدند و انگلیسی ها با تحمل پنج هزار تلفات عقب نشینی كردند.
     با عقب نشینی انگلیسی ها، محاصره اُرلئان پایان یافت. ژاندارک در چند نبرد دیگر هدایت و سرانجام فرماندهی فرانسویان را بر عهده داشت.
     نبرد اُرلئان را عمدتا مردم غیر نظامی فرانسه بردند.
مجسمه ژاندارک (joan of Arc) در کلیسای نوتردام (Notre Dame Cathedral)


یکشنبه 28 خرداد 1396

ناپلئون و آخرین شكست

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


18 ژوئن سال 1815، ارتش ناپلئون ـ مركب از 72 هزار نظامی و عمدتا داوطلبان هوادار او در «واترلو Waterloo» واقع در بلژیك امروز (13 کیلومتری جنوب شهر بروکسل و 2 کیلومتری شهر واترلو) از ارتشهای 7گانه متحده مرکب از سپاهیان آلمان، انگلستان، هلند و ... شكست خورد، و تاریخ جهان فصل تازه ای را باز كرد. ارتشهای متحده رویهم 118 هزار نظامی داشتند. تلفات نبرد شامل 48 هزار فرانسوی و 25 هزار نظامی متحدین بود. ناپلئون در پی شکست قبلی به جزیره اِلب در مدیترانه تبعید شده بود که پنهانی به فرانسه بازگشت، فرانسویان از او استقبال کردند که دولتهای معاند سریعا اتحادیه هفتم را علیه او تشکیل دادند، ارتش آلمان به فرماندهی فیلد مارشال بلوخرBluecher با 50 هزار نظامی و متحدین دیگر به فرماندهی ژنرال ولینگتونWellington انگلیسی با 68 هزار نظامی برای جنگ با او به حرکت درآمدند. ناپلئون تصمیم گرفت که ارتش آلمان را پیش از پیوستن به نظامیان تحت فرماندهی ولینگتون از میان بردارد ولی نیروهای او در جایی به نظامیان بلوخر رسیدند که زمین بر اثر باران شدید به صورت لجنزار درآمده بود و تاخت اسب و استقرار توپ در آن دشوار بود. ناپلئون منتظر خشک شدن زمین شد که نیروهای ولینگتون هم رسیدند. ناپلئون با آن اشتباه (تاخیر در آغاز حمله) و برغم جانفشانی نظامیانش شکست خورد و تسلیم شد. نبرد واترلو سه روز طول کشید و از رویدادهای تاریخ ساز جهان بشمار می رود.
    در پی این شکست، لوئی 18 به سلطنت فرانسه بازگشت و ناپلئون به جزیره سنت هلن Saint Helena در اقیانوس اطلس تبعید شد و عملا در زندان انگلیسی ها قرارگرفت. وی بسال 1821 در این جزیره دورافتاده درگذشت و در مورد مرگ او تردیدهایی وجود دارد. حکومت دوم ناپلئون ـ پس از بازگشت از اِلب 100 روز طول کشیده بود.
سمت راست؛ ناپلئون در بالا و یک توپ فرانسوی که ارتش ناپلئون بکار می بُرد در پایین، سمت چپ ـ بالا: ژنرال ولینگتون و پایین فیلد مارشال بلوخِر



17 ژوئن 1858 روزی است که بانو «لاکشمی بای (Lakshmi Bai (Rani)» از قهرمانان ملی هند در جنگ با انگلیسی ها کشته شد. وی که از دلاوران تاریخ است هنگام مرگ 23 ساله بود. لاکشمی (در هند معروف به رانی Rani = ملکه) زوجه راجه (حاکم) «جانسی Jhansi» هند بود. انگلیسی ها که سرگرم تصاحب هند بودند با خودشان قرار گذاشته بودند برای هر منطقه هند که راجه اش فوت کند و وارث آنچنانی (ولیعهد) نداشته باشد حکمران انگلیسی منصوب کنند. راجه «جانسی» در 1857 درگذشت و چون فرزند نداشت نماینده دولت لندن در صدد تعیین حکمران انگلیسی برآمد که لاکشمی مردم منطقه ـ از زن و مرد را بسیج کرد و با انگلیسی ها به جنگ پرداخت و اعلام کرد که تنها با عبور از جنازه او می شود به جانسی (واقع در ایالت اوتار پرادش) وارد شد. همزمان، افراد هندی که به استخدام دولت لندن درآمده و عنوان سپوی Sepoy (تلفظ هندی واژه فارسی «سپاهی») داشتند در منطقه «میروت Meerut» دست به یک شورش خونین زده و انگلیسی ها حتی زنان و فرزندان آنان را کشتار کرده بودند که در تاریخ به بپاخیزی هندیان معروف است. حکمران انگلیسی هند یک واحد نظامی مجهر به توپ به جنگ بانو لاکشمی فرستاد و دو نیرو در در «پول باغ» ناحیه کوتاه ـ کی سرای (همه این کلمات فارسی اند) در 200 کیلومتری شهر «لوک نو» به یکدیگر تلاقی و ضمن نبرد، بانو لاکشمی که همانند ژاندارک لباس مردانه پوشیده و بر اسب سوار بود و افرادش را هدایت می کرد کشته شد. وی پس از استقلال هند در 1947 قهرمان ملی لقب گرفت و مجسمه او سوار براسب در نقاط مختلف این کشور دیده می شود و مورد احترام است. (عکس زیر):
مجسمه لاکشمی و تصویر او


شنبه 27 خرداد 1396

پیروزی بومیان آمریکا در سه نبرد

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


Thasunke Witko
هفدهم ژوئن 1876 هزار و پانصد بومی آمریکایی (سرخپوست و معروف به دلاور) از دو قبیله «سو» و «شیان» در ناحیه «رزباد Rosebud» در ایالت شمالی مونتانا نیروهای نظامی دولت واشنگتن بفرماندهی زنرال «جورج کروک G. Crook» را شکست دادند. فرماندهی سرخپوستان را تهاسونکه ویتکو Thasunke Witko (به اصطلاح آمریکاییان؛ کریزی هورس) برعهده داشت. ژنرال کروک با این شکست نتوانست به کمک ژنرال کاستر Custer که عازم «لیتل بیگ هورن Little big Horn» در داکوتای جنوبی جهت جنگ با دسته ای دیگر از بومیان بفرماندهی «سیتینگ بول» بود بشتابد و درنتیجه کاستر و همه افراد واحد هفتم سواره نظام آمریکا در نبرد لیتل بیگ هورن کشته شدند. کریزی هورس قبلا در ویومینگ نظامیان دولت واشنگتن مرکب از سوار و پیاده بفرماندهی «ویلیام فترمن W.Fetterman» را شکست و فراری داده و پایگاهشان را تصرف کرده بود. بومیان تا اواخر قرن 19 برای حفظ اراضی و فرهنگ خود با مهاجران اروپایی و دولت برآمده از آنان می جنگیدند. بومیان پس از سه قرن نبرد سرانجام شکست خوردند و به اراضی محصور (رزرویشن) فرستاده شدند.


Amelia Earhart در کابین هواپیمای خود


    بانو " امیلیا ارهارتAmelia Earhart " ( عکس بالا ) پس از 20 ساعت و 40 دقیقه پرواز و پیمودن عرض اقیانوس اطلس 17 ژوئن سال 1928 در ساوت ویلز انگلستان فرود آمد. وی این پرواز را با یک هواپیمای دریانشین (هواپیمایی که قادر به نشستن و برخاستن از روی آب است) پیمود. او از خاور کانادا (نیو فاوند لند) به پرواز درآمده بود. امیلیا که ساکن بوستون آمریکا بود نخستین خلبان زن است که عرض اقیانوس اطلس را با پرواز پیمود.
    Amelia اواخر تابستان 1937 پرواز دور دنیا بر فراز خط استوا را آغاز کرد ولی دوم ژوئیه این سال برفراز اقیانوس آرام ناپدید شد. هنوز تلاش برای یافتن بقایای او و هواپیمایش ادامه دارد!. گفته شده است که هواپیمای او برفراز منطقه جزایر مرجانی Nikumaroro (نیکومارورو) سرنگون شده است.



بنی صدر، زمانی که رئیس جمهور بود
در پی عزل ابوالحسن بنی صدر از قائمقامی فرماندهی كل قوا در بیستم خرداد 1360 و تظاهرات خیابانی مخالفان او در 25 خرداد، 26 خرداد این سال، دو فوریت طرح نمایندگان برای «بررسی كفایت او به عنوان رئیس جمهور» در مجلس به تصویب رسید و از روز بعد بررسی طرح آغاز شد و نیز بحث از تشكیل شورای موقت ریاست جمهوری ـ در صورت برکناری بنی صدر و انتخاب زودرس رئیس جمهور بعدی. بررسی طرح و بحث نمایندگان درباره آن تا عصر سی و یکم خرداد ادامه یافت و در رای گیری ساعت 5 و 15 دقیقه بعد از ظهر این روز، 177 نماینده به عدم کفایت بنی صدر رای دادند و دقایقی بعد، هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس در اجتماع گروهی از مردم که مقابل مجلس اجتماع کرده و خواهان برکناری بنی صدر بودند حضور یافت و تصویب طرح را به اطلاع آنان رسانید و گفت که مصوبه مجلس را تا ساعتی دیگر نزد امام (آیت الله خمینی) خواهد بُرد و طبق قانون اساسی، وی تصمیم گیرنده نهایی است.
    همان شب رادیو تلویزیون ایران اعلام کرد که آیت الله خمینی رهبر انقلاب و بنیان گذار جمهوری اسلامی پس از دریافت مصوبه مجلس، بنی صدر را از سمت رئیس جمهور عزل کرده است که این خبر روز یعد (یکم تیرماه 1360) در صفحات اول روزنامه های تهران انتشار یافت. در همین روز شورای ریاست جمهوری مرکب از رئیس مجلس، نخست وزیر و رئیس دیوان عالی کشور آغاز بکار کرد تا ضمن انجام وظایف ریاست جمهور در طول 50 روز، در این فاصله مقدمات برگزاری انتخابات رئیس جمهور تازه را فراهم سازد.
    روزنامه های تهران نوشته بودند که در جلسات پیش از ظهر و بعد از ظهر 31 خردادماه مجلس که به تصویب طرح عدم کفایت بنی صدر انجامید 19 نماینده ازجمله صدر حاج سیدجوادی، مهدی بازرگان، یدالله و عزب الله سحابی، دکتر سامی، ابراهیم یزدی، صبّاغیان، معین فر و سلامتیان حضور نیافته بودند که غیبت آنان «غیر موجّه» اعلام شده بود.
    در جریان بحث پیرامون طرح بررسی کفایت بنی صدر، سی ام خرداد 1360 نمازگزاران جمعه خواهان عزل او و محاکمه اش شده و وی را یک عامل آمریکا خوانده بودند. در طول بحث مجلس درباره طرح، چند نماینده گفته بودند که بنی صدر از مخالفان تصرف سفارت آمریکا در آبان 1358 بود که اگر این کار صورت نگرفته بود دیکته کردن آمریکا به جمهوری اسلامی و مداخله ادامه یافته بود. یک نماینده مجلس تصرف سفارت آمریکارا یک رویداد بزرگ تاریخ جهان خوانده بود که دست واشنگتن را از ایران کوتاه کرد. به موازات بحث مجلس، روزنامه های تهران نوشته بودند که شاپور بختیار در پاریس بنی صدر را ادامه دهنده راه مصدق خوانده است و .... در پی تصویب طرح، بهزاد نبوی وزیر مشاور وقت گفت که حل ماجرای بنی صدر بزرگترین پیروزی داخلی انقلاب بود. دقایقی پس از تصویب طرح گفته شد که بنی صدر فرار کرده و ناپدید شده است ولی زن او بانو عذرا را در اتومبیل دستگیر کرده اند. در نیمه دوم خردادماه 1360 شماری از نویسندگان روزنامه انقلاب اسلامی و کارکنان دفتر ریاست جمهوری دستگیر شده و عده ای هم کناره گیری کرده بودند. در جمهوری اسلامی ایران، رئیس جمهور رئیس کشور نیست و طبق اصل 110 قانون اساسی، تعیین سیاست های کلی، نظارت بر حسن جریان این سیاستها، فرماندهی کل نیروهای مسلح ازجمله سپاه پاسداران و نیروهای انتظامی با رهبری است. رهبر است که ریاست قوه قضائیه را تعیین و حکم ریاست جمهور را امضاء می کند.
     بنی صدر [متولد نوروز 1312 = 22 مارس 1933در همدان و فارغ التحصیل اقتصاد از سوربن فرانسه] در بهمن 1358 با ده میلیون و 753 هزار به ریاست جمهوری انتخاب شده و سمت قائمقام فرماندهی کل قوا را نیز دریافت کرده بود. در انتخابات بهمن 1358 ریاست جمهوری که نخستین انتخابات از این دست در ایران بود، نود و پنج نامزد ازجمله قطب زاده و مسعود رجوی با هم رقابت می کردند که از میان آنان، بنی صدر برنده اکثریت آراء شد و دریادار دکتر احمد مدنی کرمانی نفر دوم. قطب زاده بعدا اعدام شد و مدنی کرمانی و رجوی از ایران خارج شدند. مدنی کرمانی که بعدا به بیماری سرطان دچار شده بود اخیرا فوت شد. تلاش های مدنی کرمانی در طول وزارت دفاع، فرماندهی نیروی دریایی و استانداری خوزستان مانع از تجزیه ایران شد. تاریخ از وی به عنوان یک ناسیونالیست ایرانی نام برده است.
    بنی صدر که نزدیک به 17 ماه بر کرسی ریاست جمهوری نشسته بود پس از عزل شدن به فرانسه فرارکرد [که ماجرای فرار او داستانی است شنیدنی]، تا مدتها همچنان خودرا رئیس جمهور اعلام می کرد. وی که در فرانسه بسر می برد با ادامه انتشار روزنامه خود - انقلاب اسلامی – نخست به صورت چاپی و اینک آنلاین و انجام مصاحبه و ایراد نطق در صف مخالفان دولت جمهوری اسلامی قراردارد و به دادن نظر ادامه می دهد.


جمعه 26 خرداد 1396

سالروز درگذشت همورابی پدر قانونگذاری در جهان

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


ستون سنگی كه قوانین همورابی بر آن حك شده‌‌اند
طبق محاسبات تقویمی تازه، همورابی (حمورابی) Hammurabi پدر قانونگذاری در جهان و ششمین پادشاه امپراتوری بابل Babylon از دودمان خود 16 ژوئن سال 1686 پیش از میلاد در شهر بابل (واقع در جنوب غربی عراق امروز) درگذشت، ولی سیصد ماده از قوانین او كه بر سنگ و سفال حك شده است، تا به امروز باقی مانده است. زمان درگذشت همورابی با تطبیق تقویم ها پس از بررسی های آزمایشگاهی باستانشناسان به دست آمده است. قبلاً، درگذشت همورابی را 1750 پیش از میلاد ذكر كرده و گفته بودند او که بسال 1792 پیش از میلاد متولد شده بود 42 سال عمر کرد. 
     پیش از همورابی، قانون وجود داشت، ولی مدون نبود و با رسوم و عادات تفاوت نداشت و ضمانت اجرایی آنها هم مشخص نبود. قوانین همورابی كه به‌‌ Codes of Hammurabi معروفند همه جنبه های زندگی را در بر می گیرند از ازدواج تا مالكیت، كسب و كار، دستمزد، مالیات و حتی خدمت در ارتش. 
     همورابی، همچنین نخستین دولتمردی در جهان بود كه تعیین حداقل دستمزد را كه امروزه در كشورهای صنعتی رعایت می شود به صورت قانون درآورد و رعایت آن را تکلیف دولت قرار داد. از همورابی دو ابتكار دیگر باقی مانده است؛ یكی برنامه ریزی از قبل، برای انجام امور و دیگری اصلاح زبان و ساده سازی آن و نیز تأمین وحدت تلفظ واژه ها.
     سنگنبشته های حاوی قوانین همورابی در سال 1901 در ایران، در شهر شوش به دست آمد كه ایرانیان درجریان تصرف بابل، آنها را برای مطالعه و استفاده با خود به شوش آورده بودند. «قانون» پایه تمدن را تشكیل می دهد كه به این ترتیب مدل آن از منطقه خاورمیانه بوده است.
    
نقش حمورابی بر سنگ (تصویر چپ) که تصویر میانی از آن گرفته شده است ـ تصویر سمت راست، بخشی از قوانین حمورابی را که بر سفال حک شده است نشان می دهد. این سفال در موزه لوور نگهداری می شود


    
متن قوانین Hammurabi 


    
قلمرو حمورابی در خاور میانه بارنگ سبز نشان داده شده است


جمعه 26 خرداد 1396

«والنتین ترشكوا» نخستین زن فضانورد جهان

   نوشته شده توسط: Aydin Arsalan    


از راست؛ ترشكوا در لباس فضانوردی شوروی، در لباس سرهنگی، و سالها بعد بالباس عادی


    سرهنگ دوم بانو «والنتین ترشكوا valentin Treshkova» شانزدهم ژوئن 1963 (26 خرداد 1342) به عنوان نخستین فضانورد زن با سفینه وُستوك ـ 6 در مدار زمین قرارگرفت و سه روز در فضا، کره زمین را دور زد و در بازگشت گفت که آرزوی او رفتن به مریخ است حتی اگر این سفر یکطرفه و بدون بازگشت باشد (جان بدهد). 
    ترشکوا که یک مهندس فضانورد وابسته به نیروی هوایی شوروی بود بعدا در این رشته دکترا گرفت. وی پیش از ورود به گروه فضانوردان، یک چترباز و از اعضای حزب کمونیست بود. 
    ترشکوا که در سال 1937 به دنیاآمده است در 1997 پس از 38 سال کار در نیروی هوایی بازنشسته شده است. او پنجم اپریل 2008 و در 71 سالگی مشعلدار بازی های المپیک تابستانی سن پترزبورگ بود که با قراردادن مشعل فروزان بر جایگاهش این دوره از بازیها گشایش یافت.
    ششم مارس 2013 و به مناسبت 76 ساله شدن ترشکوا و در آستانه پنجاهمین سالروز به فضا رفتن او، ولادیمیر پوتین مرد اول روسیه با او ملاقات و از آن خدمت میهنی اش سپاسگزاری کرد.
    
ترشکوا در دیدار با پوتین


تعداد کل صفحات: 6 1 2 3 4 5 6
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic